Zniesienie znikającego i pojawiającego się w toku prac parlamentarnych obowiązku meldunkowego - to jedna z wielu połowicznie tylko spełnionych obietnic obecnego rządu. Wielu podatników na razie jednak bardziej interesuje się meldunkami z przeszłości.

Chodzi o możliwość skorzystania z ulgi meldunkowej przy sprzedaży mieszkania lub domu kupionego w latach 2007–2008. Pojawia się ona, jeśli podatnik w zbywanej nieruchomości był zameldowany na pobyt stały przez co najmniej 12 miesięcy oraz złożył w urzędzie skarbowym oświadczenie o korzystaniu z ulgi meldunkowej. Możliwość uzyskania zwolnienia z podatku dochodowego przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia budynku lub lokalu mieszkalnego, czyli tzw. ulga meldunkowa, została wprowadzona art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.; w brzmieniu obowiązującym w latach 2007–2008). Pomimo uchylenia tego przepisu w 2010r. - za okres obowiązywania ulga nadal przysługuje.

Sęk w tym, że urzędy skarbowe żądają od podatników dodatkowych dokumentów potwierdzających meldunek – opisuje „Dziennik – Gazeta Prawna”. Podaje on przykład mieszkańca Suwałk, który aby skorzystać z ulgi meldunkowej przy sprzedaży mieszkania wzywany jest do przedłożenia zaświadczenie o zameldowaniu wtsawionego przez urząd miasta, który za tę przyjemność winszuje sobie 34 zł za dwie osoby. Fiskus kwestionuje w tym przypadku wartość dowodową xera dowodu osobistego (w którym wszak adres zameldowania figuruje).

Indagowane przez gazetę ministerstwo finansów zakwestionowało interpretację skarbówki przyznając, że dowodem w sprawie może być każdy dokument w tym również ksero dowodu osobistego. Z drugiej jednak strony obecne dowody nie zawierają informacji o okresie zameldowania pod danym adresem.

Co więc w tej sytuacji powinny czynić Urzędy Skarbowe? Naturalnym byłoby kierowanie się zapisem Ordynacji podatkowej, zgodnie z którą, w trakcie postępowania podatkowego jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Jeżeli zaś przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia - organ podatkowy odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

– Przepisy Ordynacji podatkowej w pewnych przypadkach zakazują organom podatkowym żądania przedstawienia zaświadczeń, o ile organ podatkowy może uzyskać niezbędne informacje z innych źródeł takich, jak własne ewidencje czy też ewidencje prowadzone w formie elektronicznej przez inne organy publiczne – cytuje „D-GP” Tomasza Rysiaka, eksperta w Kancelarii Prawniczej Magnusson.

Wprowadzenie zasady, że państwo z zasady ufa obywatelowi (którego w przypadku oszustwa czekają przecież sankcje przewidziane choćby prawem karnym) miało uprościć postępowania – zwłaszcza skarbowe. Tymczasem przepisy sobie, a praktyka fiskusa sobie. Urzędnicy wciąż czują się pewniejsi – i ważniejsi – jeśli zmuszają petentów do organizowania i znoszenia im stosów makulatury wyprodukowanej przez innych biurokratów. W tej sytuacji wszelkiego typu ulgi ułatwienia pozostają martwymi zapisami. Przeciętny zaś Kowalski czuje się jak ów nieszczęśnik z serialu „Alternatywy 4”, któremu prezes każe przynieść zaświadczenie, że mieszkanie jest mu naprawdę potrzebne...

(karo)