Jakie są podstawy wyłączenia komornika
Wyłączenie komornika następuje na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego o wyłączeniu sędziego. Zgodnie z art. 48 § 1 i 2 kodeksu postępowania cywilnego, komornik jest wyłączony z mocy ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; w sprawach swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; w sprawach osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w sprawach w których był pełnomocnikiem lub radcą prawnym jednej ze stron. Sąd wyłącza również komornika na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli mogłaby wyniknąć sytuacja, w której bezstronność działania komornika mogłaby być negowana. Od dnia 28 grudnia 2007 r. art. 9 ust. 1 stanowi, iż wniosek o wyłączenie komornika, strona zgłasza w formie pisemnej do komornika prowadzącego postępowanie egzekucyjne, uzasadniając przyczyny wyłączenia. Komornik jest zobowiązany w terminie trzech dni od dnia złożenia wniosku o wyłączenie przekazać wniosek do właściwego sądu rejonowego wraz z wyjaśnieniami. Sąd rejonowy rozpoznaje złożony wniosek w terminie siedmiu dni od dnia jego przekazania. Orzekając o wyłączeniu komornika, sąd jednocześnie do prowadzenia sprawy ustanawia innego komornika