Czy szczecińska rada miasta rzuci wyzwanie anachronicznej ustawie o wychowaniu w trzeźwości?

Już 30 stycznia rajcy Szczecina zajmą się sprawą, będącą pokłosiem opisywanej już przez nas „afery” miejscowego sklepikarza, Jana Skwierawskiego, którego próbowano pozbawić prawa do sprzedaży alkoholu pod pretekstem, że... zmniejszyła się odległość jego sklepu od pobliskiej szkoły (przy której wybudowano „Orlika”, naruszając ustawową granice 100 metrów jako odstępu między placówka oświatową a handlowym punktem monopolowym). Sprytny kupiec postawił więc przed swym sklepikiem płot w formie labiryntu wydłużającego drogę dojścia do drzwi do przepisowych 101 metrów (czytaj więcej: http://skutecznyadwokat.eu/przeglad-mediow,alkoholowy-labirynt-absurdow,219.html).

Urzędnicy nie kryli oburzenia – mieszkańcy rozbawienia pomysłowością handlowca. Co ciekawe jednak – to nie politycy, czy administracja wyciągnęli wnioski z całej tej – w sumie przecież nie wesołej sytuacji. Szczecinianie zebrali 2,7 tysięcy podpisów pod obywatelskim projektem uchwały zmniejszającym wymagany dystans do 50 m. I choć jest to rozwiązanie niezgodne ze wspomnianą osławioną ustawą – tak czy inaczej wymuszono na samorządzie dyskusję o nieszczęsnym „wychowywaniu w trzeźwości” i polityce antyalkoholowej miasta.

Przeciw obywatelskiemu projektowi są tak współrządzące Szczecinem PiS, jak i opozycyjna PO, SLD póki co nie ma zdania. Rajcy cały czas rozpaczliwie opierają się na „rozumowaniu”, że jak do sklepu z alkoholem będzie dalej, to spadnie spożycie trunków. Oczywiście też obie główne partie zgadzają się, że ich żywotnym obowiązkiem jest zajmowanie się tym kto, co i w jakich ilościach pije. Cechuje ich przy tym zresztą hipokryzja, bowiem – jak trafnie zauważa Skwierawski jako inicjator akcji obywatelskiej – jeszcze w 2009 r. rada zwiększyła limity ilości sklepów z wyszynkiem z 400 do 650, a lokali gastronomicznych z 300 na 400. Obecnie w Szczecinie zezwolenia na sprzedaż alkoholu w Szczecinie ma 326 restauracji i 540 sklepów.

Co ciekawe, coraz więcej samorządów wprowadza mocno naciągane prawnie, ale jednak liberalne podejście do ustawy antyalkoholowej, m.in. właśnie poprzez ustalanie niższych limitów odległości sklepów i lokali od szkół, czy kościołów, albo w ogóle ignorując te wymogi. Mimo to jednak temat całkowitego zniesienia nieżyciowych przepisów pozostaje tematem tabu, a politycy boją się go poruszać, by nie mieć przypiętej łatki „promotorów pijaństwa”. Że zaś sami przeważnie nie wylewają za kołnierz – potęguje do wrażenie wyobcowania i zakłamania klasy politycznej.

(karo)