W środę, 1 lutego, wieczorem zmarła w Krakowie Wisława Szymborska, poetka, eseistka i tłumaczka, laureatka Literackiej Nagrody Nobla w 1996 roku. Miała 88 lat.

Wisława Szymborska urodziła się 2 lipca 1923 roku w Kórniku (inne źródła podają, że w Prowencie). Pierwsze wiersze opublikowała w krakowskim „Dzienniku Polskim” w 1945 r., a następnie w „Walce” i „Pokoleniu”. Jej debiut przypadał na czasy socrealizmu, poetka nie kryła wtedy zaangażowania w „budowanie socjalizmu” i opiewanie Stalina, które minęło po 1956 roku.
Kolejne tomy jej wierszy to: „Sól” (1962), „Sto pociech” (1967), „Wszelki wypadek” (1972), „Wielka liczba” (1976), „Ludzie na moście” (1986), „Koniec i początek” (1993), „Chwila” (2002), „Dwukropek” (2005) i „Tutaj” (2008). Od 1988 roku była członkiem Pen Clubu.
Kilka razy wymieniana była w gronie kandydatów do Nobla w dziedzinie literatury, nagrodę otrzymała w 1996 roku. Komitet Noblowski w uzasadnieniu napisał m.in., że została nagrodzona „za poezję, która z ironiczną precyzją pozwala historycznemu i biologicznemu kontekstowi ukazać się we fragmentach ludzkiej rzeczywistości”.
W ub. roku otrzymała Order Orła Białego.

MRz
źrodło: media